Contact

Kreeft 6
8271 KK IJsselmuiden
Bel naar 038 – 33 33 842 of mail naar info@socialeraadsvrouw.nl

gratis informatiepakket

You cann’t win ’em all!

Ik werd door het bedrijf gebeld met het verzoek de financiën van een werknemer op orde te brengen en hem uit de schulden te helpen.
Oké, daar ben ik voor.
Alleen, ik kon niet bij de persoon in kwestie thuiskomen omdat hij een toch wel aanzienlijk jonger vriendinnetje had die het helemaal niet eens was met het feit dat er wat aan de schulden werd gedaan. We moesten elkaar in het bedrijf waar hij werkt ontmoeten.
Ik ben dan meteen om mijn qui vive!
Want het is toch raar als je werkgever je uit de problemen wil helpen en je vriendin wil dat niet? Heel raar…
Bij de voordeur wachtte hij me al op. Marco.
We moesten naar een ander deel van het bedrijf. Daar was een kantoorruimte voor deze bespreking vrijgemaakt.
Onderweg hiernaartoe merkte ik al dat hij behoorlijk zenuwachtig was.
Zittend achter mijn laptop vroeg ik hem zijn verhaal te vertellen.
Hij was getrouwd geweest, gescheiden en was hierna een relatie begonnen met een wel zeer jong meisje. Het kon allemaal net, qua leeftijd dan, he?!
Ze woonden nu al twee jaar samen. Zij verdiende niets, werkte niet, deed niet, zat de hele dag thuis. Hij verdiende net iets boven het minimum loon.
Er was ongeveer negen duizend euro schuld.
De inboedel was al in beslag genomen. Hij wist niet meer hoe hij van deze schuld af moest komen of het eind van de maand moest halen.
Veel aflossingscapaciteit was er ook niet. Maar er kon huur- en zorgtoeslag aangevraagd worden en, als ze dan toch niet van plan was te gaan werken, voor haar, algemene heffingskortingen.
Wel moest het weekgeld aangepast worden, want om de één of andere reden gaven ze vreselijk veel geld uit aan boodschappen. Als dit alles gebeurde kon hij zonder inmenging van schuldhulp van de schulden afkomen.

“Ik denk erover om een einde aan mijn relatie te maken, vooral omdat ze niets doet!” zie hij.
Nou, als dat zo is dan maakt dat de zaak alleen maar een heel stuk makkelijker, voor wat betreft de uitgaven.
Maar waarom wilde de vriendin niet meewerken? Tja, dat wist hij ook niet.
Als ze niet wilde meewerken, hoefden we hier helemaal niet aan te beginnen. Dan was dit plan meteen gedoemd te mislukken. Je moet er beiden achterstaan.
Ik drukte hem op het hart eens een hartig woordje met zijn vriendin te spreken en van haar eens heel duidelijk te krijgen waarom ze niet mee wilde werken.
Ik boog me weer over mijn computer om wat te noteren, maar iets deed me opkijken. Hij zat te trillen al een riet!
“Je bent zenuwachtig he?” “Maar niet meer voor mij, maar voor je vriendin?!”
“Ben je bang voor je vriendin?!”
“Ja”, zei hij. “Ik heb haar nu al zoveel jaar haar zin gegeven en nou moet ik tegen haar ingaan!”
Ik had medelijden met hem. Zo’n grote kerel die bang is voor een meisje wat nog niet half zo oud is als hij.
“Je zult jezelf toch zover moeten zien te krijgen, anders wordt het niets.” zei ik.
Er zijn twee scenario’s of ik maak een plan voor jou alleen of een plan voor jullie beiden. Bij de laatste moet ze meewerken.
Hij begreep het.

Het gesprek liep ten einde, ik kon inpakken, ik wist genoeg.
Hij beloofde mij dat hij mij over een paar dagen zou laten weten of hij door zou gaan mijn schuldenregeling.

Het was een week later en ik mailde maar eens met zijn baas om te vragen of hij al iets wist.
Hij had net met Marco gesproken. Nee, hij ging er niet mee door. Hij zou me zelf bellen om me dat te vertellen.
Goh, wat verbaasde me dat nou allemaal!
Jammer, een veel te aardige vent. Maar goed, you cann’t win ’em all…!

“De Sociale Raadsvrouw”
Hettie Schuring