Contact

Kreeft 6
8271 KK IJsselmuiden
Bel naar 038 – 33 33 842 of mail naar info@socialeraadsvrouw.nl

gratis informatiepakket

Het schone huis met de vele schuldeisers…

Door de polder naar Friesland, mooi, heel mooi. Ik geniet. Na Lemmer kom je op een gegeven moment helemaal tussen het water te zitten. Overal zijn zeilboten en in de verte zie ik kerktorens.
De zon schijnt en de muziek in de auto staat zo dat het net lijkt dat ik in toon meezing, heerlijk!
Ik moet naar Heerenveen. Naar Ruud. Hij zit ziek thuis. Overspannen. Volgens zijn werkgever heeft het iets te maken met schulden. Er liggen namelijk wat loonbeslagen. Hem is door de werkgever gevraagd of hij hulp wil, en na even nadenken wilde hij dat wel.
Vervolgens vraagt de werkgever mij om eens een kijkje te gaan nemen, vandaar…
Daar aangekomen rijd ik een nagelnieuwe wijk binnen, deze huizen staan er echt niet langer dan een jaar of twee.
Ik bel aan, Ruud doet open en verwelkomt mij in een blinkend schoon huis. Je kan er van de vloer eten. Dat maak ik niet alle dagen mee…
Bij het maken van de afspraak heb ik gezegd dat alle papieren van de inkomsten, de vaste lasten en de schulden op tafel moesten liggen. Ik zie alleen een klein stapeltje brieven liggen. Dat klopt niet.
Ik heb een heel mooi computerprogramma waarin ik alle cijfers kan zetten en wat meteen alles prachtig doorrekent. Bij vraag één spurt Ruud naar boven, om vervolgens tien minuten weg te blijven.
Zijn vrouw, Hellen schenkt inmiddels koffie in.
Ik vraag haar hoe ze die ramen toch zo schoon krijgt, ik ben er spontaan jaloers op. Mij lukt dat nooit…
Ruud komt terug en levert mij de bewuste brief aan. Ik stel de tweede vraag en Ruud verdwijnt wederom naar boven om vijf minuten later weer te verschijnen met de gegevens.
Nu ben ik het meteen al zat!
“Ga maar naar boven en haal die doos op met al die papieren!’ zeg ik. Hij kijkt me enigszins verbijsterd aan, glimlacht en gaat de trap op om even later met twee bomvolle bananendozen naar beneden te komen. De dozen zitten vol met brieven, geopende, ongeopende, alles ligt door elkaar.
Dit is dagelijkse kost voor mij. Overal waar ik kom zie ik hetzelfde, post die door elkaar ligt, een jaar of twee, drie, zelfs vier ongeopende post, of het moet uit alle hoeken en gaten uit het huis komen. Kortom de administratie is een bende!
Ruud, een niet zo heel stugge fries, schaamde zich kapot. Maar dat zich schamen is altijd maar even, gelukkig. Eerst nog maar eens koffie, even babbelen. Ze moeten zich op hun gemak voelen, dat werkt het best…
Gedrieën beginnen we de brieven uit de enveloppen te halen en op een stapel te leggen.
Drie uur later ligt de hele parketvloer bezaaid met 30 stapels, hypotheek bij hypotheek, energie bij energie, belasting bij belasting etc. Er blijken maar liefst 23 schuldeisers te zijn. Ze beginnen beiden te huilen als blijkt hoe hoog de schuld eigenlijk is. In totaal een bedrag van tachtigduizend euro.
Niet niks en veel te hoog voor mij om nog betalingsregelingen te kunnen treffen. Ik stel voor de schuldhulp van de gemeente te bellen. Daar moeten ze even over denken zegt Ruud.
“Nou”, zegt Hellen, “Ik niet!” “Ik ben het zoo zat om zo te leven! Ons huwelijk gaat er aan. We zitten te trillen op de bank als de postbode langs komt. We krijgen elke dag brieven van deurwaarders en we maken elkaar de hele tijd verwijten. Ik kan dit niet meer. Volgens mij is dit het enige wat we nog kunnen doen. Daar hebben we het ook al over gehad. Laat haar bellen!” Ruud kijkt zijn vrouw met enig ontzag aan en geeft toe. “Oké, bel maar dan, ik ga hier anders toch helemaal kapot aan!’
Ik bel de gemeente Heerenveen en krijg een medewerker aan de lijn die dit gezin een schuldhulpformulier gaat toesturen. Ik ga ze helpen met het invullen daarvan, dat willen ze graag en Ruuds’ werkgever ook.’

Een week later ben ik er weer.
“We slapen stukken beter”, zegt Ruud. “Wel huilen we veel, maar alle spanningen van de afgelopen tijd moeten er uit, volgens mij”, zegt hij als volleerd huis-tuin en keuken psycholoog. “We hebben het de familie ook verteld. Hellens’ broer heeft nog een rekening betaald ook!”

Over enkele weken hebben ze het eerste gesprek met schuldhulp. Brieven van deurwaarders zijn er al bijna niet meer.
Ik heb alle deurwaarders in kennis gesteld van het feit dat er schuldhulp is aangevraagd en dat er voorstellen gaan komen van de gemeentelijke schuldhulp.
Er is weer rust in dit huis gekomen. Ruud gaat weer met plezier naar zijn werk.

In de auto terug door de polder kijk ik naar de zeilboten op het water.
Dat leek me nou ook wel even wat, …beetje ronddobberen zo…

De Sociale Raadsvrouw
Hettie Schuring