Contact

Kreeft 6
8271 KK IJsselmuiden
Bel naar 038 – 33 33 842 of mail naar info@socialeraadsvrouw.nl

gratis informatiepakket

Daar word ik nou vrolijk van…!

Laatst kreeg ik de opdracht om iemand binnen de schuldhulp te houden. Er dreigde een tussentijdse beëindiging… Nou dan weet je het wel, als dat gebeurd, kan je, zo zeg ik dat altijd tegen mijn klanten, een bankje in het park uitzoeken. Daar zit dus niemand op te wachten. Zeker niet als het acht maanden voor beëindiging van het wettelijk schuldhulptraject is. Doodzonde! Voor de outsiders onder ons, dit zou betekenen dat ze 10 jaar geen gebruik mee kunnen maken van schuldhulp, en dat alle schuldeneisers er weer vol tegenaan gaan om hun geld alsnog te krijgen. Een drama in het kwadraat!

Nu leefde dit gezin al ruim twee jaar op een uiterst minimum, zonder budgetbeheer, wat achteraf gezien eigenlijk wel had gemoeten. Drie kinderen, waarvan er een van school af was en werkte. De anderen zitten nog op de basis- en middelbare school. Dure tijden. Op de middelbare school moeten ze altijd op excursie of verplicht survivalen in de Ardennen… Of ze moeten per se zo’n dure calculator, enfin je ken het wel… Kortom, ik kom daar en krijg meteen te horen wat er tekort is op de boedelrekening van de bewindvoerder. Uiteraard heeft de bewindvoerder het altijd gedaan! Dat wil ik dan altijd met eigen ogen zien, dus dat berekenen kostte mij aardig wat avonduren. De bewindvoerder had gelijk, overigens. Normaalgesproken is het niet mogelijk om een substantieel bedrag in te lopen op een boedelrekening in de WSNP. Alles wat je boven het vrij te laten bedrag verdiend gaat hier tenslotte naartoe. Dus…, het moest ergens anders vandaan komen… Het gekke is dat mensen altijd geholpen willen worden, maar mij ook altijd meteen vertellen wat niet kan en wat ze beslist niet willen. Daar kan ik dan alvast rekening mee houden…

Nu kan je mij voorzitter maken van de anti-rookvereniging, dus het eerste waar ik op bezuinig is het roken, ging dit keer ook echt niet anders…. De kinderbijslag moest per se vrij gehouden worden, daar viel niet aan te tornen. Alles had ik rond, na heel veel gereken, een sluitende begroting. Joepie! Hoe was het mogelijk! Het ging zeer doen op zeker een paar fronten in dit gezin. Komt de vrouw des huizen ineens aan met nog een substantieel bedrag wat nog afgetikt moest worden. Zaken die al weer bij een deurwaarder liepen. Ik kon wel janken! “Waarom*^&#@!(#*&^ kom je daar niet eerder mee?” riep ik door de telefoon. “Tja, ik moest van jou in de administratie kijken. Deze zaken kwam ik ook nog tegen!” Mopper-de-mopper! Ja, het zijn echte administratieve wonderen, die klanten van mij, en ze vergeten ook zo veel! Maar ze liggen er wel van wakker. Raarrr.

Nog meer bezuinigingen, de kinderbijslag ging er ook aan nu. Zoonlief aan de jas getrokken om dan toch eindelijk eens kostgeld te gaan betalen. Hij was boos… Overal, overal, je kunt het zo gek niet bedenken, is geld vandaan geplukt in deze zaak. En er is zelfs nog ergens een heel stiekum potje waar ik ze niet over vertel, want als ik dat doe moet het ook aangesproken worden. Alleen voor calamiteiten… Er moet niet veel gebeuren trouwens of het gaat alsnog mis, maar iedere maand is er een zo vlak voor een beëindiging WSNP. Ik hou mijn hart vast! Wie ook meewerkten waren de deurwaarders, dan mag ook wel eens gezegd, de coulance die ze hadden in deze zaak was bewonderenswaardig. Maar dat ik die begroting rond kreeg daar werd ik zo vrolijk van! Er is weer een kansje!